حاليا خانه برانداز دل و دين من است
تا در آغوش كه مي‌خسبد و همخانه كيست

باده لعل لبش كز لب من دور مباد
راح روح كه و پيمان ده پيمانه كيست

دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو
بازپرسيد خدا را كه به پروانه كيست

مي‌دهد هر كسش افسوني و معلوم نشد
كه دل نازك او مايل افسانه كيست

يا رب آن شاهوش ماه رخ زهره جبين
در يكتاي كه و گوهر يك دانه كيست

گفتم آه از دل ديوانه حافظ بي تو
زير لب خنده زنان گفت كه ديوانه كيست

گاهی وقتا هیچ چیز به اندازه فال حافظ به ادم ارامش نمی ده.اون هیچ وقت ادمو ناامید نمی کنه.

وقتی ادم فال حافظ می گیره هر چه قدرم که بقیه تفسیر کنن این دل خود ادمه که همون اول جوابشو از حافظ می گیره................فکر می کنم شما هم با من موافق باشین می تونین نظرتونو در این مورد بگین.

• «آن‌گاه که عشق تورا می‌خواند، به‌راهش گام نه! هرچند راهی پرنشیب. آنگاه که تورا زیر گستره بال‌هایش پناه می‌دهد، تمکین کن! هرچند تیغ پنهانش جانکاه. آن‌گاه که باتو سخن آغاز کند، بدو ایمان آور! حتی اگر آوای او رؤیای شیرینت را درهم‌کوبد، مانند باد شرطه که بوستانی را.»
  • پیامبر، درباره عشق/ ۱۹۲۳
• «اغراق، چون حقیقتی است که صبر خود را از دست داده است.»
  • ماسه و کف/ ۱۹۲۶
• «ایمان و رؤیادر وجود شعرا نهفته است، زیرا روزنه ورود به ابدیت در دل آن‌ها پنهان شده.»
  • پیامبر/ ۱۹۲۳
• «بگذار تا گذشته و حال را در آغوش خاطره، تنگ بفشریم و آینده را در آغوش گرم اشتیاق.»
  • پیامبر/ ۱۹۲۳
• «به نظر می‌رسد که من با تیری در قلب زاده شده‌ام، تیری که تحمل فشار آن در قلب، دردناک است و خارج کردنش کشنده...»
  • نامه به ماری/۱۹۱۲
• «درختان شعری هستند که زمین بر پهنهٔ آسمان می‌نویسد. ما آن‌ها را قطع می‌کنیم و از آن‌ها کاغذ می‌سازیم بل‌که تهی بودن خود را بر آن ثبت کنیم.»
  • ماسه و کف/ ۱۹۲۶
• «دیروز، مطیع سلاطین بودیم، و سر برآستان ِ امپراطوران داشتیم؛ امروز، حقیقت را می‌ستاییم، و ره عشق می‌پوییم.»
  • بچه‌های خدا
• «فرزندانتان از آنِ شما نیستند! آن‌ها پسران و دخترانی هستندکه از خودشیفتگی زندگی، جان گرفته‌اند. آن‌ها به وسیله شما، و نه از شما شکل می‌گیرند، گرچه درکنار شما آسوده‌اند اما در تملک شما نیستند. شما مجازید که عشق خود را به ایشان هدیه کنید، نه افکارتان را، که آن‌ها خود فکورند.»
  • پیامبر، در باره فرزند/ ۱۹۲۳
• «گل‌های بهاری، رؤیای زمستان است.»
  • ماسه و کف/۱۹۲۶
• «همچون شما زنده‌ام و در کنار شما ایستاده‌ام, چشمان خود را ببندید و اطراف را بنگرید، مرا در برابر خود خواهید دید.»
  • گورنوشتهٔ جبران
• به نظر من باید از روی این جملات چند بار خوند و به اونا فکر کرد.

خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند

و دست منبسط نور روی شانه انهاست.

نه وصل ممکن نیست

همیشه فاصله ای هست.

اگر چه منحنی اب بالش خوبی است

برای خواب دلاویز وترد نیلو فر

همیشه فاصله ای هست.

وگرنه زمزمه حیرت میان دو حرف حرام خواهد شد.

وعشق

صدای فاصله هاست

صدای فاصله هایی که غرق ابهامند

نه

صدای فاصله هایی که مثل نقره تمیزند

وبا شنیدن یک هیچ می شوند کدر

همیشه عاشق تنهاست

ودست عاشق در دست ترد ثانیه هاست

واو وثانیه ها می روند ان طرف روز

و او وثانیه ها روی نور می خوابند

واو وثانیه ها بهترین کتاب جهان را به اب می بخشند.