حاليا خانه برانداز دل و دين من است
تا در آغوش كه مي‌خسبد و همخانه كيست

باده لعل لبش كز لب من دور مباد
راح روح كه و پيمان ده پيمانه كيست

دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو
بازپرسيد خدا را كه به پروانه كيست

مي‌دهد هر كسش افسوني و معلوم نشد
كه دل نازك او مايل افسانه كيست

يا رب آن شاهوش ماه رخ زهره جبين
در يكتاي كه و گوهر يك دانه كيست

گفتم آه از دل ديوانه حافظ بي تو
زير لب خنده زنان گفت كه ديوانه كيست

گاهی وقتا هیچ چیز به اندازه فال حافظ به ادم ارامش نمی ده.اون هیچ وقت ادمو ناامید نمی کنه.

وقتی ادم فال حافظ می گیره هر چه قدرم که بقیه تفسیر کنن این دل خود ادمه که همون اول جوابشو از حافظ می گیره................فکر می کنم شما هم با من موافق باشین می تونین نظرتونو در این مورد بگین.